62. CUMA (Toplanma günü)

Sırrını insanla gösteren El İlah adına,

1. Göklerde ve yerde olanların hepsi, kudret ve hikmet sahibi olan eşsiz El İlah’ındır.

2. Kitap nedir bilmeyen bir topluma gerçeği anlatan, kitabı ve hikmeti öğreten ve onları arındırmak üzere kendi içlerinden bir peygamber gönderen Odur. Kuşkusuz onlar daha öncesinde açık bir bilgisizlik içindeydiler.

3. Ve bu peygamberi sadece onlara değil, henüz kendisini tanımayan diğer insanlara da göndermiştir. O, kudret ve hikmet sahibidir.

4. Bu El İlah’ın bir lütfudur ve onu dilediğine verir. El İlah büyük lütuf sahibidir.

5. Tevrat’a muhatap olup da onu bilmeyenlerin durumu, yüklerle kitap taşıyan merkebin durumuna benzer. El İlah’ın gerçeklerini anlamayan insanların durumu ne acıdır! Ama El İlah gerçekleri inkar edenleri doğru yola iletmez.

6. De ki; Ey Yahudiler! El İlah’ın bütün insanları değil de yalnız sizi sevdiğini sanıyor ve bundan da emin iseniz, haydi ölümü istesenize!

7. Ama onlar yaptıklarından dolayı ölümü asla istemezler. El İlah zalimleri çok iyi bilir.

8. De ki; Ama kendisinden kaçtığınız ölüm muhakkak sizi yakalayacaktır. Sonra da görülen görülmeyen her şeyi bilen El İlah’a döndürüleceksiniz de, O size bütün yaptıklarınızı haber verecektir.

9. Ey inananlar! Cuma günü namaza çağrıldığınızda hemen El İlah’ı anmaya koşun ve alış verişi bırakın. Gerçekleri bilseydiniz, bunun sizin hayrınıza olduğunu da bilirdiniz.

10. Namazdan sonra dağılın ve işinize gücünüze dönün. El İlah’ı sık hatırlayın, umulur ki kurtuluşa erersiniz.

11. Onlar bir mal veya menfaat gördüklerinde hemen dağılıp gidiyor ve seni yalnız bırakıyorlar. De ki; El İlah katındaki menfaat sizin gittiğiniz menfaatten daha hayırlıdır ve El İlah nimet verenlerin en iyisidir.

Bu Yazıyı Paylaşın         Bu Sayfayı Yazdır        PDF olarak kaydedin

« 61. SAFF (Saftakiler)     63. MÜNAFİKUN (İkiyüzlüler) »

Kapat
E-posta ile paylaş